Provolore Plaagt je Vooruit.

Natuurlijk wil je graag weten of ook jij met jouw (unieke) probleem in beweging kan komen in sessies Kattenkwaad met Kennis.

Lees dan even mee, en ontdek dat Speels Spiegelen ook voor jou een wereld van verschil kan maken!

Provolore is er voor eigenwijze mensen, durvende doeners en dralende denkers, voor lefgozers in spe en perfectionisten in herstel.

Enige voorwaarde: je neemt je probleem au sérieux.

“Er zit íets in mij dat blokkeert… en daar wil ik nu echt wat mee.”

Werkgerelateerde worstelingen

Je werkt hard. Je wilt het goed doen. Alleen….

Je hebt dagelijks gedoe met je leidinggevende (ook nu weer over dat ene dossier dat zij echt op haar manier wil aangepakt zien). Je ziet gewoon niet hoe je uit dit patroon raakt, terwijl je hunkert naar meer autonomie.
Je slikt telkens opnieuw in wat je eigenlijk wil zeggen (tegen die ultra extraverte collega)— ook al weet je dat jouw stem de samenwerking vooruit zou helpen.
De teleurstelling achteraf in jezelf? Die wordt steeds groter.
Je zegt veel te makkelijk ja tegen taken waar je vanbinnen luid “nee” tegen roept. Of mag je je werk niet binnen werkbare grenzen houden?
Je voelt dat je niet op je plek zit, maar veranderen? Al die moeite, en ‘Wat gaan anderen denken?’

Privé-vragen die blijven schuren

Je doet je best. Maar soms is “je best doen” net het probleem.

Je zegt altijd ja tegen je schoonmoeder, terwijl je diep vanbinnen vooral wil… tja, iets anders roepen.
Je voelt je elke dag de aandrijflijn van je kind, terwijl je wil dat hij zélf in gang schiet. Maar hoe?
Je wilt al jaren “elke dag gaan lopen” — maar bent in totaal drie keer geweest.
(Al die tijd, niet per week.)

Relaties waar je meer van verlangt

Je hebt een ruim sociaal netwerk en bent een graag geziene vriend. En toch knaagt er wat.

Ontmoetingen voelen vaak zo leeg. In plaats van opgeladen terug thuiskomen moet je bekomen (fysieke en emotioneel) van die jaarlijkse studentenreünie.
Jij geeft meer dan je krijgt. Altijd. In tijd, in luisterend oor, in cadeautjes, in aanwezigheid. Je voelt je steeds leger.
Je vreest dat jij degene bent die “te veel moeite doet”. Zonder jou was de meidengroep toch al lang uit elkaar gevallen?

Alles door elkaar — of helemaal jij

Misschien is je vraag minder zichtbaar, maar des te voelbaarder:

Mag jij jezelf zijn? En wat is dat dan?
Waar durf jij jezelf wél te zijn — en waarom niet overal?
Je stelt uit. Groot, klein, belangrijk, banaal — het maakt niet uit: je doet het gewoon(nog)niet.

Even tot de kern: een geschikt provocatief probleem is:

een ik-probleem. Geen wens.
Geen wereldproblematiek. Geen schoonmoeders, klimaat, politiek of de traagheid van je collega’s.
Maar, no worries: ligt het ik-probleem nog verstopt, dan graven we het samen op!

een probleem met een score tussen 6 en 9 op 10.
Je zit ermee, je lijdt eronder, je wil verandering — maar je zit niet totaal aan de grond.

Hoezo, geen wensen?

Wensen hebben we allemaal. Soms zelfs een heleboel. Die traphal van mij die nog steeds niet geschilderd is? Dat is dus óók een wens.

Zolang het bij wensen blijft kunnen we er weinig mee. Onder die wens schuilt mogelijk een probleem. En dat leggen we bloot.
Want de echte beweging ontstaat wanneer je de kiem van het probleem bij de lurven neemt:

“Ik kan geen nee zeggen.”
“Ik neem zo moeilijk mijn plaats in.”
“Ik durf geen risico’s nemen.”
“Ik wil iets anders… maar ik doe het niet, want ik vind dat ik dat niet mag.”

Eens we daar zijn aanbeland, hebben we de hefboom te pakken, en start de magie:

kracht, helderheid, beweging, of … volledige acceptatie.

Provocatief coachen prikkelt, ontmaskert, maakt luchtig én scherp tegelijk.
Het zet je net genoeg op het verkeerde been om een nieuw inzicht te vinden dat je zelf nooit had kunnen denken — maar dat wél van jou komt.